Ο Michael Rubin, σε ανάλυσή του με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 2026, προκάλεσε πολιτικό σεισμό δηλώνοντας ότι: «Εάν η Τουρκία δεν έχει αποικιακές φιλοδοξίες στη Συρία, θα πρέπει να δώσει την πόλη Χατάι στη Συρία»
Κύμα οργής έχει πυροδοτήσει στην Άγκυρα δήλωση του Αμερικανού αναλυτή και πρώην συμβούλου του Πενταγώνου, Michael Rubin…
Ειδικότερα, ο Rubin, σε ανάλυσή του με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 2026, προκάλεσε πολιτικό σεισμό δηλώνοντας ότι: «Εάν η Τουρκία δεν έχει αποικιακές φιλοδοξίες στη Συρία, θα πρέπει να δώσει την πόλη Χατάι στη Συρία».
Η δήλωση αυτή, που ερμηνεύτηκε ως άμεση αμφισβήτηση του καθεστώτος του Hatay, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο από πολιτικούς κύκλους όσο και από τμήματα της κοινής γνώμης στην Τουρκία.
Οι Τούρκοι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι το ζήτημα της πόλης Χατάι ιστορικά και νομικά έχει κλείσει: η επαρχία εντάχθηκε στη Δημοκρατία της Τουρκίας το 1939 μέσω δημοψηφίσματος (σ.σ. αμφισβητούμενο) και με απόφαση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.
Η δήλωση Rubin έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στην περιοχή, όπου οι πολιτικές ασφάλειας και τα σύνορα της Τουρκίας συνδέονται συχνά με τη ρητορική περί «αποικιοκρατίας».
Ωστόσο, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι τέτοιες ερμηνείες αγνοούν το ιστορικό πλαίσιο και τις πραγματικές απειλές για την ασφάλεια.
Πολιτική επεκτατισμού
Ο Rubin, από τη μεριά του, θέλει να απογυμνώσει τη ρητορική του Τούρκου Προέδρου Recep Tayyip Erdoğan, ο οποίος συχνά παρουσιάζει την Τουρκία ως «αντι-αποικιακή δύναμη».
Παρά τις φιλολογικές αναφορές του σε Mustafa Kemal Atatürk ως υπερασπιστή της Αναντολής από τις αποικιακές δυνάμεις, η πραγματικότητα των τουρκικών επεμβάσεων στην Κύπρο, τη Λιβύη και τη Σομαλία δείχνει μια πολιτική επεκτατισμού που αμφισβητεί τη διεθνή νομιμότητα.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η παρουσία της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, με δεκάδες στρατιωτικές βάσεις σε Al-Bab, Jarabulus, Afrin, Azaz και Tal Abyad.
Στην πράξη, η Τουρκία λειτουργεί ως η μεγαλύτερη δύναμη κατοχής στην περιοχή, με την πόλη Χατάι να αποτελεί μόνο ένα από τα σύμβολα αυτής της εκτεταμένης παρουσίας.
Οι αναλυτές σημειώνουν ότι η στρατηγική του Erdoğan έχει βαθιές ιστορικές ρίζες: η κατοχή του Χατάι, η χρήση στρατιωτικών και πολιτικών πιέσεων, και η επέκταση σε περιοχές γύρω από τη Συρία, αποκαλύπτουν την ατζέντα μιας «νεο-οθωμανικής» πολιτικής, που στοχεύει στην αναθεώρηση των εθνικών συνόρων που διαμορφώθηκαν μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στην ουσία, η δήλωση Rubin δεν είναι απλώς μια θεωρητική ανάλυση• είναι μια σκληρή υπενθύμιση ότι η Χατάι παραμένει αμφιλεγόμενη, ότι η Τουρκία διατηρεί αμφιλεγόμενη παρουσία στη Συρία, και ότι η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις στην περιοχή.
Η ένταση αναμένεται να κορυφωθεί, καθώς η κοινή γνώμη της Τουρκίας αντιδρά έντονα στις δηλώσεις Rubin, ενώ ταυτόχρονα ο Erdoğan επιδιώκει να ενισχύσει την εικόνα του ως υπερασπιστή των «τουρκικών δικαίων» απέναντι στις διεθνείς παρεμβάσεις.
www.bankingnews.gr
Ειδικότερα, ο Rubin, σε ανάλυσή του με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 2026, προκάλεσε πολιτικό σεισμό δηλώνοντας ότι: «Εάν η Τουρκία δεν έχει αποικιακές φιλοδοξίες στη Συρία, θα πρέπει να δώσει την πόλη Χατάι στη Συρία».
Η δήλωση αυτή, που ερμηνεύτηκε ως άμεση αμφισβήτηση του καθεστώτος του Hatay, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο από πολιτικούς κύκλους όσο και από τμήματα της κοινής γνώμης στην Τουρκία.
Οι Τούρκοι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι το ζήτημα της πόλης Χατάι ιστορικά και νομικά έχει κλείσει: η επαρχία εντάχθηκε στη Δημοκρατία της Τουρκίας το 1939 μέσω δημοψηφίσματος (σ.σ. αμφισβητούμενο) και με απόφαση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.
Η δήλωση Rubin έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στην περιοχή, όπου οι πολιτικές ασφάλειας και τα σύνορα της Τουρκίας συνδέονται συχνά με τη ρητορική περί «αποικιοκρατίας».
Ωστόσο, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι τέτοιες ερμηνείες αγνοούν το ιστορικό πλαίσιο και τις πραγματικές απειλές για την ασφάλεια.
Πολιτική επεκτατισμού
Ο Rubin, από τη μεριά του, θέλει να απογυμνώσει τη ρητορική του Τούρκου Προέδρου Recep Tayyip Erdoğan, ο οποίος συχνά παρουσιάζει την Τουρκία ως «αντι-αποικιακή δύναμη».
Παρά τις φιλολογικές αναφορές του σε Mustafa Kemal Atatürk ως υπερασπιστή της Αναντολής από τις αποικιακές δυνάμεις, η πραγματικότητα των τουρκικών επεμβάσεων στην Κύπρο, τη Λιβύη και τη Σομαλία δείχνει μια πολιτική επεκτατισμού που αμφισβητεί τη διεθνή νομιμότητα.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η παρουσία της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, με δεκάδες στρατιωτικές βάσεις σε Al-Bab, Jarabulus, Afrin, Azaz και Tal Abyad.
Στην πράξη, η Τουρκία λειτουργεί ως η μεγαλύτερη δύναμη κατοχής στην περιοχή, με την πόλη Χατάι να αποτελεί μόνο ένα από τα σύμβολα αυτής της εκτεταμένης παρουσίας.
Οι αναλυτές σημειώνουν ότι η στρατηγική του Erdoğan έχει βαθιές ιστορικές ρίζες: η κατοχή του Χατάι, η χρήση στρατιωτικών και πολιτικών πιέσεων, και η επέκταση σε περιοχές γύρω από τη Συρία, αποκαλύπτουν την ατζέντα μιας «νεο-οθωμανικής» πολιτικής, που στοχεύει στην αναθεώρηση των εθνικών συνόρων που διαμορφώθηκαν μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Στην ουσία, η δήλωση Rubin δεν είναι απλώς μια θεωρητική ανάλυση• είναι μια σκληρή υπενθύμιση ότι η Χατάι παραμένει αμφιλεγόμενη, ότι η Τουρκία διατηρεί αμφιλεγόμενη παρουσία στη Συρία, και ότι η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ανησυχία τις εξελίξεις στην περιοχή.
Η ένταση αναμένεται να κορυφωθεί, καθώς η κοινή γνώμη της Τουρκίας αντιδρά έντονα στις δηλώσεις Rubin, ενώ ταυτόχρονα ο Erdoğan επιδιώκει να ενισχύσει την εικόνα του ως υπερασπιστή των «τουρκικών δικαίων» απέναντι στις διεθνείς παρεμβάσεις.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών